Kleur: Sober
Stijl: Lyrisch abstract
Techniek: Aquarel en gouache
Als kunstenaar beheerste Cobbaert diverse disciplines. Naast het schilderen legde hij zich toe op tekenkunst, verschillende vormen van grafiek, keramiek, smeedwerk, houtsnede, glaskunst en edelsmeedkunst.
Op jonge leeftijd volgde hij lessen in keramiek in het atelier van Jacques Charlier (1899-1964) en bezocht hij de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten in Leuven. Cobbaert begon met een studie kunstgeschiedenis aan de Katholieke Universiteit Leuven en zette zijn opleiding later voort aan het Hoger Instituut voor Archeologie en Kunstgeschiedenis in Brussel, onder leiding van Anto Carte en Alfred Bastien (1933-1936).
Na zijn studies werkte hij in het schoenbedrijf van zijn vader. In zijn vrije tijd schilderde hij zijn eerste werken en volgde hij af en toe lessen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel. In dit Brusselse milieu maakte hij kennis met het Vlaams expressionisme en ontdekte hij de grote expressionisten van de tweede Latemse School, zoals Gustave De Smet en Constant Permeke. Zijn vroege werken werden door Charles Heyman dan ook vergeleken met het Vlaams expressionisme van Gustave De Smet. Cobbaert zelf omschreef zijn stijl echter als 'krachtig maar nooit agressief, gevoelig maar nooit sentimenteel'.
In 1937 werd Cobbaerts werk voor het eerst internationaal erkend met de Prijs van Rome, die voor hem de deur naar zijn artistieke carrière opende.
Toen hij in 1939 een staatstoelage ontving, reisde hij naar Italië, Duitsland en Frankrijk om oude kunst te bestuderen. Zijn loopbaan kreeg hierdoor een nieuwe wending. Vanaf oktober 1944 was hij ook leraar aan de Leuvense Academie. Hij was medeoprichter van de Groep Apport, waarvan kunstcriticus Robert Delevoy de drijvende kracht was. Deze groep vormde de kern van wat in 1945 de kunstenaarsvereniging La Jeune Peinture Belge werd. Binnen deze vereniging vond Cobbaert zijn draai niet en verliet hij al snel de groep. Hij koos voor zijn eigen weg en voor vereenvoudigde figuratie.
Vanaf 1959 voelde hij instinctief aan dat zijn werk verbonden was met de expressieve beeldtaal van de Cobra-beweging. Zeker het karakter en de band met kindertekeningen tonen deze verwantschap, maar de kleuren worden door Cobbaert wel minder brutaal op het doek aangebracht. Ook begon hij stilaan internationaal door te breken. Succesvolle tentoonstellingen en onderscheidingen in binnen- en buitenland volgden elkaar sindsdien op.
Veel musea in België en in het buitenland, zoals in Noorwegen, Duitsland, Luxemburg en Denemarken, verwierven werk van hem.
